Is er misschien ook een filmpje van vele jaren geleden waarin jij te zien bent? Een sprong van eenenvijftig jaar maakt het piepkleine filmpje dat Luka monteerde met beelden van Anne toen en nu: de promotie van mijn vader in 1975 en die van Nienke van Sambeek in 2026. Bijzonder toch, deze bewegende beelden van […]
lees verder
Mocht er onverhoopt toch zo’n ding staat en ‘moet’ je erachter spreken (vanwege een video-opname bijvoorbeeld)? Bij deze enkele waardevolle goede wenken. Wil je weten hoe ik jou kan helpen met je presentatie? Lees dan verder over individuele coaching of doe met onze Presenteren in drie dagen training. Je bent van harte welkom.
lees verder
Lieve promovendi, Laat ik maar met de deur in huis vallen: ik word soms ongeduldig van jullie. Meestal zijn jullie jong. Altijd zijn jullie slim, begaafd, gedreven. Maar te vaak zijn jullie vooral voorzichtig, moeilijk te begrijpen, soms zelfs saai. Hoe simpel kan een lekenpraatje zijn? Heel simpel. En je kunt leren om het simpel […]
lees verder
Samen werken aan een oratie vind ik een prachtig proces. In bovenstaand filmpje zie je hoe Daniela Oprea-Lager, hoogleraar Theranostiek aan de Radboud-Universiteit in Nijmegen, (hardop) oefent. Het geeft een inkijkje in hoe haar oratie met als titel; “Theranostiek, it takes two to tango” tot stand is gekomen. Daniela en ik hebben zowel gewerkt vanuit […]
lees verderLieve promovendi, Een lekenpraatje houden zonder PowerPoint – kan dat (nog)? Reken maar van ja. Sterker: waarschijnlijk luistert het publiek zelfs beter naar je wanneer er geen groot oplichtend scherm achter je hangt. Waarop dan de proefschrifttitel verschijnt, enkele lollig bedoelde poëzieplaatjes langskomen. En, ter academisch contragewicht, statistieken waar de leken op de tribune waarschijnlijk […]
lees verder
Op 29 januari 2026 schreef Daniela Oprea-Lager, hoogleraar Theranostiek aan het RadboudUMC Nijmegen, me het volgende: ‘Alles is begonnen met de titel. Enkele maanden voor de oratie stond de deadline om een foto en de titel van mijn oratie naar de pedel te sturen voor de uitnodigingen. In eerste instantie heb ik naar Nederlandse uitdrukkingen […]
lees verder
Het uitspreken van de rede Daniela Oprea-Lager, hoogleraar Theranostiek aan het RadboudUMC Nijmegen, schrijft me op 29 januari 2026: ‘Ik heb van het begin tot het einde van mijn oratie genoten. Een prachtige, zonnige winterse dag. Jouw aanwezigheid op de eerste rij, naast mijn familie was al een grote vreugde. De dansers en hun mooie […]
lees verder
Wie ze rustig toont, reikt woordloos uit. Het is een welkom dat je publiek intuïtief zal begroeten. Handen op je rug voelt afstandelijk, misschien ook een tikkeltje autoritair. En: houd je wellicht iets verborgen, of achter je rug fysiek vast?Beide handen diep in je zakken? Misschien voor jou veilig, maar niet echt uitnodigend voor je […]
lees verder
Geen mens en mensenleven zijn symmetrisch. Toch gaan we op een podium, bewust of onbewust zoekend naar ‘orde’ in de permanente chaos van het voorbijgaande, het liefst in het midden staan. ‘Netjes’ recht voor de groep. Want daar is het ‘veilig’.En natuurlijk hoort daarbij de aloude verstandige lichaamshouding: stevig op twee benen, geaard, knieën ‘van […]
lees verderIn 2025 heb ik trainingen gegeven in conferentieoord de Poort te Groesbeek. In 2026 gaat dat weer gebeuren. Heerlijk toeven is ’t daar: werken, trainen, leren, eten, buiten zijn, ontspannen. De gastvrijheid mag groots worden genoemd. Met bijzonder veel genoegen werkte ik er deze drie dagen met een kleine groep. Vier mensen uit verschillende windstreken, […]
lees verder
Oefenen voor de discussie over je proefschrift is altijd een goed idee. Veel faculteiten bieden dan ook de mogelijkheid om kort voor je promotie een soort generale repetitie te houden in aanwezigheid van collega’s, vakgroepgenoten en – meestal – je promotor.Niet zelden laat een generale in dat zo officiële kader bij de promovendus echter een […]
lees verder
Bewegen op een podium is in de eerste plaats speelruimte voor jezelf. Bewegen geeft a priori ruimte. Lucht. Het helpt je verhaal op gang. Denk maar eens aan hoe je telefoneert. Dat doe je – in de tijd van de mobiele telefoon – doorgaans ook niet stokstijf stilstaand, toch? Je loopt, je gebaart, je lichaam […]
lees verder
Lieve mensen om mij heen hebben me geholpen te verhuizen naar thuis. Heel dankbaar ben ik voor alle hulp die ik kreeg. Het meedenken, het meesjouwen, het opnieuw creëren. Dat was fijn om samen te doen. Dierbaar en ontroerend ook, hoe mensen me steeds weer helpen. Sommige dingen kon ik niet alleen (tillen, verschuiven, weggooien […]
lees verder
We bevinden ons in een aula. Er hangt een plechtige sfeer, versterkt door hoge plafonds en serieuze stoelen. Tikkeltje ouderwets, stoffig. Hier zijn verhalen verteld. Verhalen die horen bij de academische traditie. Als aanstaande spreker denk je: zo ga ik ook spreken. ‘Zo’? ‘Ja, ”zoals het hoort”’. Maar wat betekent dat eigenlijk in dit, toegegeven, […]
lees verder
La La kokenLa La pianospelenLa La tekenenLa La tangodansenLa La tuinierenLa La vertellenLa La presenteren Je begrijpt denk ik wel wat ik hiermee bedoel toch?Ik leef al jaren zo. Het is een heerlijk gevoel om een beetje aan te mogen rommelen. Iets relativerends te voelen in mijn lijf en te denken; het-hoeft-niet-zo-precies-. La La is […]
lees verderDit voor- en najaar gaf ik een workshop voor een groep zeer gemotiveerde promovendi. Met veel enthousiasme vertelden de onderzoekers over hun onderzoek. In één minuut, in blokjes, staand op een bierviltje of op een trap. Met kaartjes en met je stem naar beneden, groot gebarend! Heel fijn om deze beloftevolle jonge mensen te kunnen […]
lees verder