Waarom hoor je jezelf zo anders?
- geplaatst door Anne in
- Algemeen
- 12-07-2026
Tijdens mijn coachings draait het om spreken. Hoe vertel je, hoe klink je, hoe communiceer je, hoe presenteer je? Verbaal en ook non-verbaal.
We pluizen dat samen helemaal uit. We observeren, analyseren, kijken en luisteren naar stem, spraak, taal en non-verbale aspecten. Ik vertel van tevoren dat ik veel opnames ga maken: audio en film.
Ik start met een paar opnames met mijn fonkelnieuwe podcastapparatuur. Dat levert niet alleen mooie foto’s op, maar vooral ook mooi geluid. De sprekers horen zichzelf meteen kraakhelder vertellen. Voor de één een feest, voor de ander erg wennen.
“Oh wow, dit valt me alles mee. Het lijkt net echt de radio, toch?”
“Vreselijk om naar mijn eigen stem te luisteren.”
“Klink ik echt zo?”
“Oh help, ik hoor mijn zus.”
Kay van Gerven (22) is net afgestudeerd en kwam afgelopen week in mijn studio om eens te praten over ons vak. We raakten niet uitgepraat. Aan de telefoon had ik al gehoord dat hij een hele prettige, warme stem heeft. Hij kwam op mij over als een rustige luisteraar, wat voor mij uitnodigend voelde om te vertellen. Nu kon hij zijn eigen stem meteen horen door de microfoon. Het viel hem gelukkig alleszins mee. Ik legde hem uit hoe ik naar stemmen luister.
Tijdens mijn opleiding logopedie in Amsterdam (1991–1995) hadden we vier hoofdvakken: Stem, Spraak, Taal en Gehoor. Gehoor was niet mijn lievelingsvak. Dat kwam volgens mij door de cijfers, dB’s, ruis, hertz en alle ingewikkelde meetapparatuur. We kregen les van An en Louis. Van hen leerde ik over botgeleiding en luchtgeleiding. Gehoor is heel belangrijk. Zonder een (goed) gehoor komt de spraak en de taal niet of nauwelijks op gang. Ze werken samen.
Je hoort je eigen stem in je hoofd doordat je schedel meetrilt. Dat noem je botgeleiding. Wij horen jouw stem anders, namelijk via de luchtgeleiding. En dat is precies de stem die je door de koptelefoon hoort. Dus via de buitenlucht.
In de Spreekstudio filtert de microfoon die interne trillingen weg. Je hoort jezelf eindelijk zoals de rest van de wereld jou hoort. Dat is misschien wennen, maar het is wel de stem waarmee je indruk gaat maken tijdens je lekenpraatje of oratie.
En die opmerking: “Oh help, ik hoor mijn zus”? Dat is geen toeval. In mijn volgende blog leg ik uit waarom onze stem de auditieve vingerafdruk van het gezin is.
Wees welkom voor:
