Daniela’s tango-oratie: de gedachte erachter
Op 29 januari 2026 schreef Daniela Oprea-Lager, hoogleraar Theranostiek aan het RadboudUMC Nijmegen, me het volgende: ‘Alles is begonnen met de titel. Enkele maanden voor de oratie stond de deadline om een foto en de titel van mijn oratie naar de pedel te sturen voor de uitnodigingen. In eerste instantie heb ik naar Nederlandse uitdrukkingen […]
lees verder
Daniela’s tango-oratie: hoe het zwierde
Het uitspreken van de rede Daniela Oprea-Lager, hoogleraar Theranostiek aan het RadboudUMC Nijmegen, schrijft me op 29 januari 2026: ‘Ik heb van het begin tot het einde van mijn oratie genoten. Een prachtige, zonnige winterse dag. Jouw aanwezigheid op de eerste rij, naast mijn familie was al een grote vreugde. De dansers en hun mooie […]
lees verder
Handpalmentaal
Wie ze rustig toont, reikt woordloos uit. Het is een welkom dat je publiek intuïtief zal begroeten. Handen op je rug voelt afstandelijk, misschien ook een tikkeltje autoritair. En: houd je wellicht iets verborgen, of achter je rug fysiek vast?Beide handen diep in je zakken? Misschien voor jou veilig, maar niet echt uitnodigend voor je […]
lees verder
Asymmetrieke kracht
Geen mens en mensenleven zijn symmetrisch. Toch gaan we op een podium, bewust of onbewust zoekend naar ‘orde’ in de permanente chaos van het voorbijgaande, het liefst in het midden staan. ‘Netjes’ recht voor de groep. Want daar is het ‘veilig’.En natuurlijk hoort daarbij de aloude verstandige lichaamshouding: stevig op twee benen, geaard, knieën ‘van […]
lees verder
De verlegen pinguïn
Bewegen op een podium is in de eerste plaats speelruimte voor jezelf. Bewegen geeft a priori ruimte. Lucht. Het helpt je verhaal op gang. Denk maar eens aan hoe je telefoneert. Dat doe je – in de tijd van de mobiele telefoon – doorgaans ook niet stokstijf stilstaand, toch? Je loopt, je gebaart, je lichaam […]
lees verder
De pedel en de rebel
We bevinden ons in een aula. Er hangt een plechtige sfeer, versterkt door hoge plafonds en serieuze stoelen. Tikkeltje ouderwets, stoffig. Hier zijn verhalen verteld. Verhalen die horen bij de academische traditie. Als aanstaande spreker denk je: zo ga ik ook spreken. ‘Zo’? ‘Ja, ”zoals het hoort”’. Maar wat betekent dat eigenlijk in dit, toegegeven, […]
lees verder
La La
La La kokenLa La pianospelenLa La tekenenLa La tangodansenLa La tuinierenLa La vertellenLa La presenteren Je begrijpt denk ik wel wat ik hiermee bedoel toch?Ik leef al jaren zo. Het is een heerlijk gevoel om een beetje aan te mogen rommelen. Iets relativerends te voelen in mijn lijf en te denken; het-hoeft-niet-zo-precies-. La La is […]
lees verder
De stille stap achteruit
Er zijn van die inzichten die je onverwacht worden aangereikt, alsof iemand een klein geheim in je hand legt. Dit is er zo één: wanneer je voor een groep staat, houdt niet alleen je stem hun aandacht vast, maar ook je voeten. Praat jij als je achteruit loopt? Ken je dit theatergeheim al? Niet praten […]
lees verder
Luisterlegenda, of: zorg voor je publiek
Spannender spreken in vijf stappen Stap 1: zeg waarom je hier bent Intentie + route aangeven = rust bij je luisteraar. Stap 2: titel in de lucht Noem aan het begin van ieder blok een korte titel: Zo worden verhalen zowel behapbaar als beloftevol. Stap 3: stel vragen hardop Vragen openen oren. Stap 4: gebruik […]
lees verderHoe een oratie tot leven kwam – oratiecoaching
Begin dit jaar zat ik aan tafel met Ronald. Ronald is KNO-arts, hoogleraar, scherp van geest en vastberaden om zijn oratie niet zomaar een praatje te laten zijn, maar een verhaal dat raakt. Eén oratie waar over nagepraat wordt. Hij wilde geen opsomming van feiten of een opsmuk van dia’s. Hij wilde spreken met overtuiging, […]
lees verder
Ik, zei de gek
Ik zeggen mag best! Ik weet nog dat ik als kind leerde dat een zin niet met ik begint. Geschreven niet en gesproken evenmin. Onbeleefd, was het oordeel. Onbescheiden. En dus leerde ik al vroeg om alternatieven te verzinnen. Ik hoor veel mensen zinnen beginnen met je, met we, met men zegt, alsof er een […]
lees verder
Presenteren is een gesprek
Hoe je ontspannen gaat vertellen Er zijn van die momenten waarop je hart ineens veel harder lijkt te kloppen dan normaal.Wanneer je op een congres staat, voor een zaal vol indrukwekkend slimme mensen.Wanneer je een training geeft aan een groep die liever geen tijd heeft.Of als je je proefschrift moet ‘verdedigen’.Een sollicitatiegesprek hebt voor die […]
lees verder
Hoe sluit je een presentatie natuurlijk af?
Soms is het slot het lastigste deel. Je bent klaar met je verhaal, je adem zakt iets, en dan komt de vraag: hoe rond ik dit goed af?Zonder clichés. Zonder lege woorden. Met betekenis. Hieronder vind je een handvol vragen, inzichten en tips die je kunnen helpen om het einde van je presentatie niet alleen […]
lees verder