Tijdens mijn coachings draait het om spreken. Hoe vertel je, hoe klink je, hoe communiceer je, hoe presenteer je? Verbaal en ook non-verbaal. We pluizen dat samen helemaal uit. We observeren, analyseren, kijken en luisteren naar stem, spraak, taal en non-verbale aspecten. Ik vertel van tevoren dat ik veel opnames ga maken: audio en film. […]
lees verder
“Gisteren ging het hartstikke goed. Ik heb echt mijn eigen verhaal kunnen vertellen. Ik was goed voorbereid, daardoor niet gespannen. Ik was in verbinding. Het voelde gewoon heel authentiek. Waar ik eerder, als ik het spannend vind, nog wel het idee heb dat het niet helemaal mijn eigen verhaal is. Dat was dit keer wel. […]
lees verder
De meeste sprekers die ik ontmoet, beginnen in de voorbereiding van hun verhaal bij het wat. Ze openen een leeg document op hun laptop en beginnen te tikken. Proppen pagina’s vol met ‘informatie’. Daar kijk ik met gezonde scepsis naar. Louter informeren, namelijk, is dodelijk saai, want het is zenden.‘En wat,’ zul je nu vragen, […]
lees verder
Geen mens en mensenleven zijn symmetrisch. Toch gaan we op een podium, bewust of onbewust zoekend naar ‘orde’ in de permanente chaos van het voorbijgaande, het liefst in het midden staan. ‘Netjes’ recht voor de groep. Want daar is het ‘veilig’.En natuurlijk hoort daarbij de aloude verstandige lichaamshouding: stevig op twee benen, geaard, knieën ‘van […]
lees verder
Ik zeggen mag best! Ik weet nog dat ik als kind leerde dat een zin niet met ik begint. Geschreven niet en gesproken evenmin. Onbeleefd, was het oordeel. Onbescheiden. En dus leerde ik al vroeg om alternatieven te verzinnen. Ik hoor veel mensen zinnen beginnen met je, met we, met men zegt, alsof er een […]
lees verder
Wanneer is dit er bij sprekers toch ingeslopen?! Wie is hier mee begonnen? Ik ga je meenemen in onze missie en visie… Ik ga jullie meenemen in mijn onderzoek… Bij meenemen zie ik altijd een koffer voor me. Oeh, de spreker gaat me meenemen. Terwijl de spreker volgens mij zeggen wil: Ik ga jullie vertellen […]
lees verder
Steeds wurmt hij zich weer tussen jou en het publiek, tussen jou en je verhaal. Prins PowerPoint dringt zich op alsof hij de norm is bij presentaties. Maar meestal is hij een veel te felle lamp die jou als spreker in de schaduw zet. Dat kan, dat moet anders! Maar ja.. Haast elke congresorganisatie vraagt twee […]
lees verder
In de afgelopen jaren heb ik vaak mijn PowerPointPreek afgestoken. Ik vond dat sprekers zich zelf te kort deden door (veel te veel) tekst op de muur te projecteren en het vervolgens voor te lezen. In plaats van het verhaal te vertellen. De tekst werd meestal versierd met “poëzieplaatjes”. Je kent ze wel, de krantenkoppen, […]
lees verder
In mijn studio wordt heel wat af gesnotterd. Tranen vloeien soms in de eerste paar uren, of zelfs al bij binnenkomst. Van verdriet, van opluchting, van wat er in je gebeurt als je vertelt. Bij de start van een training of coaching delen we iets van onze levensverhalen. Vertellen we kort iets over waar je […]
lees verder
Je gaat spreken op een begrafenis, of op een andere bijeenkomst die emotioneel is of kan zijn. ‘Heb je nog tips & tricks, Anne?’, zo wordt me vaak gevraagd. Ik houd niet zo van tips & tricks. Ik houd wel van zichtbare emoties. Maar de grootste angst van mensen is vaak dat ze zichtbaar verdrietig […]
lees verder