Ik, zei de gek

• geplaatst door Anne in
• Algemeen & Promoveren & Spreektips
• 01-06-2025

Ik zeggen mag best!

Ik weet nog dat ik als kind leerde dat een zin niet met ik begint. Geschreven niet en gesproken evenmin. Onbeleefd, was het oordeel. Onbescheiden. En dus leerde ik al vroeg om alternatieven te verzinnen.

Ik hoor veel mensen zinnen beginnen met je, met we, met men zegt, alsof er een onzichtbare commissie achter hun woorden meeluistert. Alsof gedachten pas betrouwbaar zijn als ze door een keuringsdienst van algemene beschaafdheid zijn gegaan.

Ik ril een beetje als sprekers zeggen:

• mijn persoontje
• ondergetekende
• ik zei de gek

Ik hoor het vaak. Vooral in wetenschappelijke presentaties, bij promovendi die hun lekenpraatje houden:

We hebben gevonden…
Er is onderzocht…
De resultaten laten zien…

Ik denk dan: wie heeft dat gedaan?
Ik wéét wie dat gedaan heeft. Jij.
Jij hebt nachtenlang zitten analyseren, jij hebt je stukgebeten op dit schrijven, jij hebt geworsteld met onzekerheid, met twijfel, met deadlines en koffie. En nu sta je daar, met een verhaal dat leeft en je durft er zelf niet in voor te komen.

Ik snap het wel. Je wilt niet arrogant zijn. Je wilt zorgvuldig zijn. Je wilt recht doen aan je promotoren, je onderzoeksgroep, je patiënten.
Ik vind dat nobel en toch geloof ik dat het anders kan.
Ik geloof dat een goed verhaal pas echt landt als jij erin woont. Als jouw stem, jouw verwondering, jouw vreugde en twijfel voelbaar zijn.

Ik nodig je uit om terug te komen in je eigen verhaal.

Ik denk dat je best kan zeggen:

Ik was verbaasd over de uitslag van het laatste onderdeel van mijn onderzoek.
Ik ben trots op wat we gevonden hebben bij de groep kleuters.
Ik was bang dat de uitkomst negatief zou zijn, maar het viel mee.
Ik vertrouw op de toekomst; ik geloof dat we dit steeds vaker gaan zien.
Ik ben blij dat jullie hier zijn.
Ik ben benieuwd hoe mijn verhaal bij jullie is aangekomen.

Ik weet zeker dat je publiek dan niet denkt: wat een ego.
Ik denk dat ze denken: wat moedig. Wat fijn dat je ook over jezelf praat.

Ik vind het zelfs krachtig als je (een paar) zinnen schrijft die met ik beginnen.
Ik vind dat geen zwakte; ik zie het als een vorm van aanwezigheid en regie.
Ik geloof dat je daarmee anderen uitnodigt hetzelfde te doen.
Ik vertrouw erop dat je dat ook eens probeert.
Ik beloof je: het loont.
Ik. Jij. Echt.

Ik heb nog een PS:

En als je dan een zin begint met ik, laat dan alle franje achterwege.
Ik, persoonlijk, zelf, in alle bescheidenheid…
Het mag allemaal weg.
Ik is genoeg.
En dat ben jij ook.

Ik coach je graag

Ik help je graag bij je promotie

Ik nodig je uit om mee te doen aan een training