Wie ze rustig toont, reikt uit zonder woorden. Een welkom dat je publiek zal voelen. Handen op je rug voelen afstandelijk en bijna autoritair. Of houd je misschien iets achter (je vast)?Beide handen diep in je zakken: veilig misschien voor jou, maar gesloten voor je publiek. Je kunt best zo starten met je verhaal, als […]
lees verder
Geen mens is symmetrisch. Toch gaan mensen precies in het midden van een podium staan. Netjes recht voor de groep. Goed op twee benen, geaard, knieën van het slot. Touwtje vanaf de kruin van hun hoofd richting het plafond. Zo hebben we het geleerd toch? Bekken licht gekanteld. Diepe teug lucht. Alhoewel ik een groot […]
lees verder
We bevinden ons in een aula. Er hangt een plechtige sfeer, versterkt door hoge plafonds en serieuze stoelen. Tikkeltje ouderwets, stoffig. Hier zijn verhalen verteld. Verhalen die horen bij de academische traditie. Als aanstaande spreker denk je: zo ga ik ook spreken. ‘Zo’? ‘Ja, ”zoals het hoort”’. Maar wat betekent dat eigenlijk in dit, toegegeven, […]
lees verder
La La kokenLa La pianospelenLa La tekenenLa La tangodansenLa La tuinierenLa La vertellenLa La presenteren Je begrijpt denk ik wel wat ik hiermee bedoel toch?Ik leef al jaren zo. Het is een heerlijk gevoel om een beetje aan te mogen rommelen. Iets relativerends te voelen in mijn lijf en te denken; het-hoeft-niet-zo-precies-. La La is […]
lees verder
Er zijn van die inzichten die je onverwacht worden aangereikt, alsof iemand een klein geheim in je hand legt. Dit is er zo één: wanneer je voor een groep staat, houdt niet alleen je stem hun aandacht vast, maar ook je voeten. Praat jij als je achteruit loopt? Ken je dit theatergeheim al? Niet praten […]
lees verderBegin dit jaar zat ik aan tafel met Ronald. Ronald is KNO-arts, hoogleraar, scherp van geest en vastberaden om zijn oratie niet zomaar een praatje te laten zijn, maar een verhaal dat raakt. Eén oratie waar over nagepraat wordt. Hij wilde geen opsomming van feiten of een opsmuk van dia’s. Hij wilde spreken met overtuiging, […]
lees verder
Veel mensen beginnen met de voorbereiding van hun presentatie in PowerPoint.Ze schuiven wat plaatjes bij elkaar, zoeken nog wat oude slides op, kopiëren grafieken uit een rapport.Een bullet hier, een cartoon daar. Voor je het weet ligt er een lappendeken.Druk. Onrustig. Van alles wat. En dat leidt af.Wij, je publiek, weten niet waar we moeten […]
lees verder
Over een gouden regel bij presenteren met PowerPoint 1. Wat je in dit blog kunt verwachtenIn dit blog vertel ik je over één eenvoudige, maar waardevolle regel voor iedereen die presenteert met beelden: leid altijd eerst in wat je straks gaat laten zien. Ik leid eerst in dit blog de context in over hoe en […]
lees verder
Soms is het slot het lastigste deel. Je bent klaar met je verhaal, je adem zakt iets, en dan komt de vraag: hoe rond ik dit goed af?Zonder clichés. Zonder lege woorden. Met betekenis. Hieronder vind je een handvol vragen, inzichten en tips die je kunnen helpen om het einde van je presentatie niet alleen […]
lees verder
Niet bij je promotie.Niet bij een interview.Niet in de media.Niet bij een podcast.Niet in een sollicitatiegesprek. Veel mensen doen het, bijna uit gewoonte. Of omdat ze denken dat het zo hoort.Soms ook om zichzelf wat extra tijd te gunnen om na te denken. Je kunt niet goed nadenken en praten tegelijk. Dus is mijn devies: […]
lees verder
Wat is jouw vertrekpunt bij de voorbereiding van je verhaal, oratie, lekenpraatje, presentatie, filmpje, pitch, gesprek? Denk je echt dat je puur komt informeren? Stuur dan een brochure op. Eerst de INTENTIE: Ik vraag mensen boven hun presentatie te gaan hangen. Wat kom je in wezen doen? Benoem je intentie en kies een paar werkwoorden […]
lees verder
Steeds wurmt hij zich weer tussen jou en het publiek, tussen jou en je verhaal. Prins PowerPoint dringt zich op alsof hij de norm is bij presentaties. Maar meestal is hij een veel te felle lamp die jou als spreker in de schaduw zet. Dat kan, dat moet anders! Maar ja.. Haast elke congresorganisatie vraagt twee […]
lees verder