featured-image

Wat te doen met tranen tijdens de training?

In mijn studio wordt heel wat af gesnotterd. Tranen vloeien soms in de eerste paar uren, of zelfs al bij binnenkomst. Van verdriet, van opluchting, van wat er in je gebeurt als je vertelt.

Bij de start van een training of coaching delen we iets van onze levensverhalen. Vertellen we kort iets over waar je wieg stond, waar je vandaan komt, met wie je verbonden bent.

Stem geven aan je eigen verhaal en het noemen van namen raakt aan iets gevoeligs.  Er komt een emotie op.

Ik doe zelf ook mee en vertel openlijk over mijn leven en mijn geschiedenis. Dat nodigt mensen uit om ook persoonlijke verhalen te delen.

Soms zie of hoor ik de emotie aankomen. Dan ben ik stil en geef ruimte. Ik reik geen tissues aan en loop (zeker) niet weg voor een glaasje water. Ik raak de ander niet aan, sla geen arm om iemands schouder. Ik blijf en troost met mijn ogen. Meestal worden anderen ook stil, eerbiedig bijna. We nodigen uit om verder te vertellen. ‘Vertel maar door.’

Volgens mij duurt een emotie kort, heel kort zelfs.

Soms raken andere deelnemers bijna verontwaardigd dat ik iemand dan even de ruimte geef. Maar mijn ervaring is: als de spreker ervaart dat de woorden en de emotie welkom zijn, dan verandert het. Ons gevoel golft. Ook op een podium, ook in een groep.

De opluchting is vaak groot. “Fijn dat ik toch mijn verhaal helemaal heb af verteld.”

Ik ben dan ook blij. Het is een nieuwe ervaring voor een spreker.

Vertel verder, kijk in ogen van anderen en vertel maar door. Er komen altijd woorden of een stilte en dat is ook goed.

Lees ook: als ik maar niet breek.

Lees ook

Terugblik op sollicitatietraining

Kinderarts i.o. vertelt: Ik heb bij De Spreekstudio een sollicitatietraining gevolgd ter voorbereiding op mijn sollicitatietraject voor de opleiding tot AIOS Kindergeneeskunde. Dit is een intensief traject dat bestaat uit meerdere rondes, waarbij de laatste ronde uit twee gesprekken bestaat. Ik wilde er alles aan gedaan hebben om mezelf zo goed mogelijk voor te bereiden […]

lees verder
Engeltje op je pad

Ooit vertelde iemand mij een lief klein verhaaltje: Zie je een donsveertje liggen voor je voeten tijdens een wandeling?Dan is dat (van) een engeltje. Voor jou. Waar valt jouw oog op onderweg? Ik kan de veertjes niet meer “onzien” Misschien ga ik ze verzamelen en aan alle sprekers geven met wie ik werk.Zij vertellen grote […]

lees verder
featured-image
Mattias bakt brood voor (verbinding in) de buurt

Lekker Lokaal: er is zoveel te delen, vast ook in jouw buurt. Of doen jullie dat al? zaadjesbloemenkledingtaallessenstekjesgroentenappelstheepottendruivenperenaardbeienkacheltjesjampraatjestranenverhalensporthorlogestaartrozemarijn siroophoutfrietauto’sboekenbakfietsenhondensportenlasagnekrantenkruiden ’s Avonds teken en schrijf ik soms in een schriftje over wat er allemaal goed ging vandaag. Zoveel meer dan je denkt! Ik voel me (dan) gelukkig, vrij, dankbaar en veilig hier.

lees verder