Verhalen vertellen: Hoe persoonlijk is te persoonlijk?

• geplaatst door Anne in
• Algemeen
• 06-03-2025

Dit is mijn zelf geknutselde buitendouche. Ik sta er graag onder, vooral als de passiebloemen bloeien en hun geur zich mengt met de frisse ochtendlucht. De douche is koud – ijskoud – en geeft me een soort energie waar geen koffie tegenop kan. Alsof ik alle ruis uit mijn hoofd spoel. Onder dat water komen vaak de beste ideeën bovendrijven.

Wil jij ook een presentatie met een kort verhaal beginnen? Iets wat je publiek meteen bij de kladden grijpt en ze laat voelen waarom jouw boodschap ertoe doet? Misschien vraag je je af: hoe persoonlijk mag ik zijn? Moet ik mijn hele ziel en zaligheid op tafel leggen, of alleen de hoofdlijnen?

De kracht van kleine verhalen

Verhalen werken. Ze raken, ze blijven hangen, ze geven kleur aan je boodschap. Mensen houden van verhalen. Maar – en hier zit de crux – ze houden niet van ongemak. Té intiem wordt al snel té veel. Maar waar ligt die scheidslijn? Kun je een balans vinden tussen dichtbij komen zonder iemand voor het hoofd te stoten?

Mijn ervaring: vertel gerust persoonlijk, maar niet per se privé. Denk aan de kracht van kleine dingen.

• De rood geblokte gordijntjes bij je oma in de keuken, die altijd naar koffie en speculaas rook.
• De plakkerige pot keukenstroop met een houten lepel erin, vast onderdeel van elk pannenkoekenfeest.
• De groene bank met de ouderwetse dekens waar je uren werd voorgelezen, veilig weggezakt in de zachte armen van je grootmoeder.

Het zijn de details die het doen. Ze laten je publiek even meekijken door jouw ogen. Mensen willen geen perfect plaatje, ze willen jou. Echt jou.

Grote verhalen mogen ook

Soms zijn het niet de kleine dingen, maar juist de grote ervaringen die je verhaal dragen. Ja, vertel wél over je topsportverleden. Vertel wél over je dubbele nationaliteit, je zwangerschap, dat je stottert. Het zijn de lijnen die jou inkleuren. Juist dat maakt je verhaal authentiek.

En misschien denk je: wie zit hier nou op te wachten? Jouw publiek! Ze willen je begrijpen, voelen waar jouw woorden vandaan komen. Wat jou drijft.

Maar wanneer weet je of je niet te ver gaat? Ik geloof dat je dat vaak ter plekke voelt. Soms wordt een verhaal pas verbindend als het nét een laagje dieper gaat. En soms voelt het gewoon niet gepast. Luister naar je eigen gevoel én naar je publiek.

Storytelling: een eeuwenoude kunst

Storytelling klinkt modern, alsof het iets hips is dat je kunt leren in een workshop met post-its en latte macchiato’s. Maar verhalen vertellen doen we al zo lang we bestaan. Het gaat niet om de techniek, het gaat om verbinding maken. Daarin is niets veranderd.

Durf jij verhalen te vertellen die écht iets van jou beschrijven? Jij van vroeger, jij in de natuur, of anderen die jij hebt ontmoet. Neem de regie en vertel gerust.

Misschien is het spannend. Dat is het altijd. Maar geloof me, mensen luisteren graag. Zeker als je iets vertelt wat raakt. Wat niet perfect is, maar echt.

En die foto van mijn zelf geknutselde buitendouche? Te privé? Misschien. Maar ook gewoon een klein verhaal van mij. En als het jou inspireert om ook iets persoonlijks te delen, dan is het precies goed.

Wil je hier dieper op ingaan? Ik help je graag in een individueel coachingstraject.