‘Je’ raakt me niet
- geplaatst door Anne in
- Algemeen & Pitchen & Spreektips
- 01-02-2025
Mijn voorliefde gaat uit naar voelen.
Mijn voorkeur naar luisteren en kijken. En ik merk op hoe mensen elkaar op afstand houden in hun taal.
In mijn werk luister ik naar wat mensen vertellen. Ik kijk naar ze en voel wat het met me doet.
Steeds leer ik en inspireren mensen mij. De accenten die ik leg in mijn trainingen verschuiven. Net als in mijn eigen leven.
De laatste tijd valt het me op dat mensen veel in de ‘je’ vorm praten. Dat raakt me niet.
‘Je’ schept afstand.
Een voorbeeld:
‘Dan zie je je buren lekker in de tuin zitten en je denkt: die boffen maar – die zitten daar goed.’
Maak er ik van – en merk het verschil op.
‘Ik zie mijn buren in de tuin zitten en denk: die zitten daar goed – ze boffen.’
Hoe komt dit? Omdat ons ooit geleerd is dat we een zin niet met ‘ik’ mogen beginnen? Of omdat het te dichtbij komt?
Storytelling
Veel mensen beginnen hun presentatie met een verhaal uit eigen werk of hun eigen leven.
Ik leer sprekers ook te vertellen: uit het hart. Kleine verhalen die raken. Een verhaal met een duidelijke ommekeer of een pijnpunt. Vertel het vanuit jezelf. Laat je kennen. Zeg ik.
Pitchen
Pitch als jezelf. Praat in gewone taal en zeg wat jou drijft, waarom jij dit werk graag doet. Doe dat vanuit de eerste persoon.
‘Ik word er zo blij van om met mensen te werken. Elke dag sta ik blijmoedig op.’
Raak ik je zo?
