Nee zeggen als opstart van een zin

• geplaatst door Anne in
• Algemeen
• 05-08-2026

Negatieve starter

Hoor jij dit ook wel eens als iemand iets vertelt? Het is even stil en dan opeens….

• “Nee, wij gaan dit jaar niet met vakantie.”
• “Nee, ik ben vanochtend lekker eerst gaan hardlopen.”
• “Nee, het viel wel mee hoe druk het was.”
• “Nee, het was erg gezellig gisteravond.”

Het valt me steeds vaker op: mensen die hun zin beginnen met het woord “nee”. Het vreemde is: ze bedoelen helemaal geen “nee”. Het betekent niet iets negatiefs. Het is geen ontkenning en het geeft geen grens aan.

Geluid na stilte

Het woord “nee” wordt alleen maar gebruikt als inleiding na een stilte om op te starten.

Dit schept onbedoeld afstand. Het woord “nee” voelt negatief aan. Hoe vaker ik het hoor, hoe meer het me gaat storen.

“Ja” zeggen?

In communicatietrainingen hoor je de trainers vaak uitleggen dat het woord “maar” eigenlijk ook een “nee” is. Het ontkent wat er nét is gezegd en schept afstand. Sprekers krijgen dan het advies om “maar” te vervangen door “en”.

Kunnen we het negatieve beginwoord “nee” niet gewoon schrappen? Of vervangen door “ja”?

Ik ben erg benieuwd naar de psychologische of taalkundige oorsprong van deze gewoonte. Waarom doen mensen dit precies? Herken jij dit ook?

Ps.

Iets anders:

Ooit zei een vriendin tegen mij: “Misschien moet je gewoon eens een tijdje op alles “nee” zeggen. We hadden een gesprekje over pleasen en eindeloos klaarstaan voor anderen. Ik vond het een spannend advies en heb er royaal mee geoefend. En steeds vaker zeg ik wel eens “nee” in allerlei varianten. En heel soms ook aan het begin van een zin.