Zegt hij, hij zegt
- geplaatst door Anne in
- Algemeen
- 21-01-2025
Er zijn vertellers die letterlijk citeren wat zijzelf én wat de ander heeft gezegd.
Misschien is dat belangrijk om het verhaal precies genoeg te kunnen vertellen.
Ik denk dat de spreker de situatie voor zich ziet.
Een voorbeeld:
“Ik was met Kees mee naar het ziekenhuis voor zijn uitslag. Auto in de parkeergarage en ik haal een rolstoel.
Kees gaat er moeizaam in zitten, zegt ie: ik vind het best spannend.
Zeg ik; dat snap ik, het is ook niet niks, zeg ik.
Zegt hij, hij zegt: als de uitslag negatief is moet je niet raar op kijken als ik in janken uitbarst.
Ik zeg: Nee, natuurlijk niet, zeg ik, dat zou toch iedereen doen.
Nou, zegt ie, hij zegt: ik ken wel stoerdere mannen dan ik.
Ik duw de rolstoel door de gang, en daar gaan we. Op naar het uur van de waarheid.
Ik zeg maar niks. Kees ook niet.
We zijn allebei stil. Ik denk dat we allebei zoiets hadden van, laten we maar stil zijn. Denk ik.”
Hoe mensen hun woorden kiezen is een oneindig interessant wonder!
Graag maak ik samen met jou een studie van hoe jij spreekt.
Het is zeer de moeite waard om te ontwarren hoe jouw eigen verteltrant is. Welke taal gebruik je en waarom? Hoe spreek je, hoe klinkt het en waarom zeg je wat je zegt, vraag ik.
