Vandaag, in de rechtszaal, kan ik de sprekende advocaat niet goed in haar ogen kijken. Ze houdt haar hoofd schuin, blaast steeds dat lastige lokje weg. Schier onmogelijk is het om haar gezicht te lezen. En misschien nog belangrijker: ik kan niet zien of ze mij ziet. De rechters met wie ik samenwerk houden graag […]
lees verder
Die vrouw lijkt wel perfect. Schitterende verschijning. Kaartjes in haar hand. Open blik, kek jurkje dat net nieuw lijkt, verfijnde motoriek, sympathieke mimiek, mooie suède laarsjes zonder vale punten. Verzorgde spraak, goed te verstaan. En toch… is ze wel echt? Ze spreekt zo netjes. En erger nog ze raakt me niet. Ingestudeerde verhalen; uit het […]
lees verderMet lood in je schoenen betreed je het podium nadat de dagvoorzitter je ronkend heeft aangekondigd. Op van de zenuwen klamp je je stevig vast aan de katheder. Je houdt je volgeschreven tekstpakketje (formaat A4) strak voor je; nu maar hopen dat het niet trilt. Je richt je blik op de klok achter in de […]
lees verder